Bu Yazın Şiiri - Kasım Kobakçı

Yazın dünyasında tomurcuklu bir gün,
Şölen diye meydan çoğalsın bu yazın.
Kitap okunarak emredilsin sürgün,
Kötü bilgelerden daralsın bu yazın.
*
Şiir şöleni de bir bahane olur,
Uykusuz kalarak yüz sararır, solur,
Dize, tefekkürle kalp sükûnet bulur,
İlhamlar kapıyı tez çalsın bu yazın.
*
Ozanlar bugün hep şiirler okusun,
Dinleyen insanı ışıklar dokusun,
Özleriz tüten o mürekkep kokusun,
Büyülü âleme ruh dalsın bu yazın.
*
İnsanlığa hikmet sunarak o geldi,
Yürekler için de şefkatli bir eldi,
Erdem abidesi, hem de pek güzeldi,
Üstatlara selam ün salsın bu yazın.
*
Yazılınca sözler, sütunlar ücrada,
Yıkılmış on dördü, görülsün mısrada,
Sevinçler yayıldı, coştu her mecra da,
Gönle huzur, dilde saf balsın bu yazın.
*
Doğdu, ışık sardı o sanat şehrini,
Mirastı bilgelik, akıttı nehrini,
Okuyan unuttu kederli zehrini,
Kem gözler de şaşkın, bunalsın bu yazın.
*
Katı kalpli bile müjdeler vermişti,
Cehalet haykırıp kendini yermişti,
Kurak vadileri su basıvermişti,
Okuyan gönlünce haz alsın bu yazın.
*
Gönül iklimine rahmet gibi indi,
Öksüzü okşayan elle acı dindi,
İnce, zarif, hem de sözleri şirindi,
N’olur rüyamızda yer alsın bu yazın.