Çıksam sokağa bu yaşta bir elimde uçan balon diğerinde horoz şekeri, oynayan çocukların içine dalsam biraz mutluluk toplasam, gülen gözlerinden ödünç alsam, yağmurlarda ıslansam çalınan gök kuşağını yerine assam, karnım acıksa yine eskisi gibi ekmek arası domatesle doysam, hiç değilse hava kararana kadar çocuk kalsam.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta