Bu Ömür Şiiri - Kasım Kobakçı

Hattatın düşüncesinde, canlanır ulu ormanlar,
Şu anı nakşediyorlar, büyülü bütün harmanlar,
Ne yarın ne de dün vardır, özgürce akar zamanlar,
Korkuyla savrulur yaprak, titreyip günü silecek.
*
Yazılan her bir kelime, çağlayan dağ şelalesi,
Şu anı müjdeliyor hep, uçuşan kuşların sesi,
Kağıda çizilen harfler, toprağın ılık nefesi,
Korkuyla yanan bu ömür, toprağa bir gün düşecek.