Bu ömür!
Hayat sayfalarımın
Yırtılmış buruşmuş yüzüdür
Dost bildiğim insanların
Kalbimi hep incittiği
Kırdığı son sözüdür.
Kimsesiz yaşamak!
Hayatın en acı sahnesidir
Kaderimin oynarken öldürdüğü
Yazdığı son perdesidir.
Bu ömür!
Soğuk kara kışlarımın
Saçlarımı beyazlattığı yüzüdür
Dost sandığım insanların
Herşeyimi elimden aldığı
Tükettiği son sözüdür.
Yazılış Tarihi:17.01.1987
Yılmaz TurgutKayıt Tarihi : 3.05.2025 16:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!