Sanki bir ömrün özeti gibi,
Yavaşça dökülüyor yapraklar yere.
Ne bir adım ileri, ne bir adım geri,
Zaman asılı kalmış şu loş pencerede.
Dünler çoktan karardı, uzak bir masal,
Yarınlar ise sisli, bilinmez bir dağ.
Elimde kalan sadece bu an, bu hal,
Sanki her şeyin sonu, kopuyor bağ.
Bir yaprak düşer gibi sessiz ve derin,
Kapanıyor ağır kapılar ardına.
Geçmişin yükü silinirken yerinden,
Bakıyorum ömrümün en son akışına.
Gözlerimde biriken yorgun bir veda,
Ne kırgınlık kaldı geriye, ne de hırs.
Gidenlere selam, kalanlara elveda,
Bugün son... Belki de en güzel başlangıçsız.
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 01:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!