Aklıma düştükçe, ela gözlerin,
Kuş gibi çırpınıp, uçtu bu gönül.
Mest ederken beni, güzel sözlerin,
Başıma çok dertler, açtı bu gönül.
Kâh yüksekte uçan, kâh yere inen,
Yananlarla yanıp, sönenle sönen,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta