Bursa/ 8 Eylül, Bir Sonbahar Akşamı
Vakit; doludizgin pişman olma vakti. Tesadüf müydü gecenin boğuk kokusu sanki? Öyle kapanası geliyor ki insanın, ayaklarına yorgun yorgun.
Bu gece vakit; seni kucaklama vakti. Bu gece ağlamalı semâ, dönmelisin belki. Öyle öpesi gelir ki insanın, dudaklarından buram buram.
Bu gece vakit; seninle hayal kurma vakti. Şu kahrolası pişmanlık üzerimden gitmez ki. Öyle hayaller ısmarlayası gelir ki insanın, gözlerinden bucak bucak.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta