Sessizliğe yumdum gözlerimi erkenden
Kabahat aramam ki kimseden bu gece
Yorgundu gözlerim yatağa doğru giderken
İyi geceler de diyen olmadı bu gece
Kapandı gözlerim ümitsizliğe ağır ağır
Duymadı kapanırken kulaklarım oldu sağır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BU GECE ÇOK ŞEYE ŞAHİT OLDU..
EN ÇOK SENSİZLİĞİN ACISINA..
SAYGILAR
İçimden bir ses susma diyordu,susma bağır
Dalarken uykuya ba gece be ağır agır..
Yüreğiniz ve kaleminiz hiç susmasın.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta