Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çıkar sevdalarını Güneşe
Korkular kalmasın sabaha
Haydi haykır özlemlerimin tanrıçası
Sevdalarımın mabedi kadınım
Senin de isyanın olmalı
İçinde umut taşımayan geceye
Aydınlığın gözükmediği karanlığa
Haydi başla bir can olmanın kavgasına
Sabah geç olur belki
Haydi kalma sabaha
Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta