Çıktım sonu bulunmaz şu yollara
Düştüm ne yazık söz tutmaz dillere
Ne deyim kendini bilmez ellere
Ben bu alemde hep tek başımayım
Ne bir dost istiyorum ne arkadaş
Nede derdimi dökecek bir sırdaş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Cesedim olduğu yerde çürüsün
Ruhum bir meçhule doğru yürüsün
İstemem bir kişiyi yas bürüsün
Ben bu alemde hep tek başımayım
acı bir hay tecrübesi ama bu alem yalnızlığı kaldırmaz.
bu alem yalnız yaşanılacak yer değil.
Şiiriniz her yönüyle mükemmel olmuş.
Kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta