Umutsuz bir vakayı soluyan ömür ağacımdan düşen son yaprakta kaldı benliğim
Tırnaklarımla kanattığım ağaçlarımın dallarını, avuçlar dolusu sızıyla kırdım
Çürümüş bir avuntunun keşmekeş çöküşüyle darma duman oldum
Enkazından kelebek kanatlarıyla hür bir vakaya büründü, ruhsuz figanlarım
Karamsarlık giyisilerimin dumanlı kirlerini, aşk pınarlarımda yıkadım
Kimliksizliğime, senli kaybolmuş hecelerimde kimlikler aradım
Mehtapsız gecelerime, sana adanmış tüm düşlerimle yıldızlar saçtım
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta