Boyun Bükmem Şiiri - Züleyha Aktaş

BOYUN BÜKMEM

​Dünya denen bu devranın süsü ile oyalanmam,
Hak rızası olmayınca bu kervana can dayanmaz.
Arif olan bu yalandan bir gün olsun medet ummaz,
Gönül Hakk'a râm olmuş, feleğe boyun bükmem.

​Yalandan bir taht kurup da baki kalır sanmam asla,
Gaflet ile kör kuyuda rüya görüp yanmam asla,
Hak yolunun şiarından bir an bile şaşmam asla,
Hakk'ı arayan bir dervişim, batıla boyun bükmem.

​Nefsime yenik düşüp de hırsla ömür tüketmem ben,
Haram lokma ile asla nefsü canı bitirmem ben,
Gerçek derviştir gönlüm, sabır ile yetinir hem,
Dünyanın bu kirine de, bil ki ben boyun bükmem.

​Mal mülk davası güdenler gözlerini açıp baksın,
Rızkımı veren Hüda'dır, başkası mecraında sapsın,
Hak yolundan gayrı yollar insana ne katıp satsın?
Gönlü zengin bir kul oldum, kimseye boyun bükmem.

​Sırat-ı müstakimdir bu müminin hakiki yönü,
Hakk'ı seven kulların da aydınlıktır her bir günü,
Gönül gözü kör olanlar ne bilsinler ahir dünü?
Hakikatten el çekenler gibi ben boyun bükmem.

​Huzur-u ilahide hesap pek çetin, hemde serttir,
Gözü dünya hırsı dolu olanlar ne bilsin merttir?
İnsan olan hakikatle doyar, işte o yiğittir,
Hak yolundan şaşar deyu, ben asla boyun bükmem.

​Nûrferah’ım Hak yolundan bir adım geri durmam,
Resul’ün yolunda ümmetem, başkasına kul olmam,
Yaradan'dan gayrıya bel bağlayıp da yorulmam,
Yalnız Hak'tır maşukumuz, "ötekilere" boyun bükmem.

​✍️Nûrferah / Züleyha AKTAŞ