Böyle iyiyim Şiiri - Bilal Karaman

Bir ben var ki bende kimi neyleyim Kendimle yaşarım böyle iyiyim Ben bana tabiyim neyi söyleyim Ben de bir beşerim, böyle iyiyim Çileli ömürdür yaşarken ölmek Fazla yalanlıdır her şeyi bilmek Haddini bilmektir, kendine gelmek Bilmezsem susarım böyle iyiyim Her bir söze girip lafa karışmam Namertle dalaşmam, mertle vuruşmam Cahil cuharayla fikre yarışmam Yolumda koşarım böyle iyiyim Elim dilim belim bana uymazsa Anayı atayı candan saymazsa Bencilliğim azıp nefsim doymazsa Kendimle küserim böyle iyiyim Dar geçitten geçip, çıkınca düze Her bir kabahatı söylemem yüze Amansız belayı alınca göze Çağlayıp coşarım böyle iyiyim İnsan fıtratıyla belirler saf'ı Mevlanın işidir günahın affı Edep'e uymayan aykırı lafı Yutamam kusarım böyle iyiyim Bilal müptelası haksız acının Kıymeti olmadı datlı canının Mazlumu biçilen dar ağacının İpini keserim böyle iyiyim...Bilal Karaman (Bilal-i)