Boyalı kuştum
Ne maviydi rengim ne de sarı
Boyadılar beni
Tanıyamadım kendimi
Üşüdüm ,sonra terledim
Ne hale geldim bilemedim
Hiçbir arkadaşım tanımadı beni
Ressamın fırçası değildi bu
İnsanın utanç tuvaliydi
Hüzün süzüldü kanatlarımdan
Çınar ağacımı kaybettim
Kondum kaktüsün dalına
Hiçbir suçun mücrimi değildim
Tüylerimi geri isterim
İnsanoğlu söyledi türkümü
Anlattı bendeki öyküsünü
Semanın mavi sürmesiydim
İnsanoğlunun yaktığı türkünün artık sahibiyim.
Beni düşeren insanlardan, figanımı dinledim.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 15:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Jerzy Kosiński'nin bir filminden sonra hisler....




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!