Köklerini yitirmiş yüzler,
bir boşlukta savrulan yüzler.
Yüzler, gecemizden içeri
günümüzden içeri yüzler.
Bir çığlığa açılmış, uzun
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Rüzgarda sallanan birer yaprak gibi, anında vaki olan - yani görünen, ve anında o görüneni hemen aşarak geçmişe nakleden; transandantal sürecin benlik yapısında toplanan, acı ve tatlı hatıralar oluşturan, yaşam çabasında ifade dolu - o güzel insanların “yüzleri.”
Az ve öz ilham verici ve düşündürücü bir şiir. Şaire rahmetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta