Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Benliklerde oluşan boşluklar insanı çiviliyor kaldığı yerde....zaman geliyor ki;boşluklar korkularla dolup çürümeye götürüyor insanı...irade ki,insanca yaşamanın filizini yeşertecek yaşam ışığı....günümüzde toplumumuza baktığımızda her yönümüzle çürümüşlüğün ortasında yüzer durumundayız...birileri çıkarları uğruna insanlarla çelik-çomak oyununu oynar gibi oynuyor....insanlarımız ise açlığı büyütüyor sofrasında bulanmış beyni ile...ne yapacağını bilemez,nasıl hareket edeceğini göremez bir durumda.....isteğimizi gerçekleştirmek için tek çare birleşmek ve insanca yaşamanın yollarını bulmak için harekete geçmektir....acılar ;kamçı olup gerçeklerin perdesini açmalı....
Yüreğinizi ve kaleminizi kutluyorum değerli dost.....sevgilerimi gönderiyorum...Fatma Güven
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta