Bazenleri kalbimin atışını duyamadığım zaman
Korkuyorum,belki de yaşamıyorum diyorum kendime.
Ne kadar göğsüme bastırsam da hissedemiyorum.
Korkuyorum,belki de ölüyorum diyorum kendime.
Ama insan ne kadar uğraşsada içindeki o
Yaşama hissi yoksa , zevk vermiyor bu dünya.
Âdeta içi boş bir kitap gibi kalakalıyor.
Okunmayan bir sayfadan ne anlar ki insan?
Gerçi bazen boşluk bile dolu görünür gözüme.
Nede olsa içimdeki kadar derin değil,bu gönlümde.
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 14:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!