Boşa yorulduk Şiiri - Ömer Tural

BOŞA

Boşa yorduk kalbi, boşa yorulduk,
Hiç olmayan bir hayale sarıldık.
Biz başrol beklerken; koptuk, kırıldık,
Yükü bizde kaldı, kaçan kaçana.

Bir varmış, bir yokmuş; meğer hep rüya,
Gölgeyle düğün dernek kurduk, dünya!
Güneş doğacakken battı bir sabaha,
Karanlık çöktü de şaşan şaşana.

Umudu ektik de biçemedik biz,
Hep yarım kaldı bizim bu beste, bu söz.
Gidenler ardında bir acı, bir iz,
Yandı yüreğimiz, düşen düşene.

Sorduk kendimize: "Nerde hata var?"
Cevap vermedi ne ay, ne yıldız, ne rüzgar.
Her seven en sonunda bir gün anlar;
Yükü bizde kalmış, kaçan kaçana.

Ellerimiz boş, gözlerimiz nemli,
Sandık ki bu yolda olacağız demli.
Meğer her başlangıç, bir sona nemli,
Aldandık boş yere, koşan koşana.

Ömer TURAL