Boş Tabutlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Kötü talih yok etti umutlarımızı,
Yapyalnız inlerken şu ıssız odalarda.
Vahşi kasırga büktü fidanlarımızı,
Çaresiz çöktüm şimdi sahte dünyalarda.
*
Masum suretler içinde bitmez tuzaklar,
Merhametten yoksundur karanlık sokaklar.
Kalbimden ırak kanayan solgun dudaklar,
Zehirli okun ağrısı gizli ruhumda.
*
Asla dinmek bilmeyen bu gizli feryatlar,
Duvara çarpan boş sedadır nasihatlar.
Zavallı ruhumu eziyor sert tokatlar,
Çürüdük tertemiz kapkaranlık mezarda.
*
Masum kalbimi kanatır zalim savaşlar,
Yıkıldı zeminlere yorgun arkadaşlar,
Boş tabutlar üstüne indi ağır taşlar.