Borçlusun Bana... Şiiri - Döndü Dülger

Gecelere mahkûm ettiğin bir sevda,
İhtimallere bıraktığın bir ben,
Uykuya düşman ettiğin bir düş,
Yağmura hasret bıraktığın bir bahar borçlusun bana.

Adını anınca içime çöken bir susuzluk,
Hayallerimi yağmalarken bıraktığın bir ömür,
Aynalara bakınca tanıyamadığım yüzümü,
Gözlerimde kuruttuğun umutları borçlusun bana.

Şimdi hangi mevsime sorsam eksik çıkıyor adın,
Hangi rüzgâra kulak versem biraz senden kalma.
Ben sana olan inancımı çoktan yitirdim,
İçimdeki enkazdan yeniden doğacak bir ben borçlusun bana.

Çünkü sen,
Yalnızca gecelere mahkûm ettiğin bir sevda,
İhtimallere bıraktığın bir ben,
Yağmura hasret kuruttuğun bir bahar değil,
Yarım bıraktığın bütün düşleri,
Yaşanmamış bütün yarınlarımı borçlusun bana.
Ve benden eksilttiğin bir ben borçlusun bana...
Döndü Dülger