Bolat Ünsal: Hakkında ziyaretçi görüşleri..

Şiir Yarışması
Bolat Ünsal
225

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

  • Mustafa Ceylan
    Mustafa Ceylan 11.04.2005 - 00:57

    BOLAT ÜNSAL’ın ŞİİRSEL YOLCULUĞU

    -Tahlil-
    Mustafa CEYLAN

    BİR ŞİİRİN RUH KÖKÜ

    “BEŞ PARA BİLE ETMEZSİN

    Sen aslında
    Beş para bile etmezsin.
    Bakma uykusuz gecelerime.
    Aldırma hiç boşuna
    Yatağımın yalnızlığına,
    Saçlarının yastığıma düşmeyişine.
    Aldırma sen
    Beynime kazınmışlığına! ...

    Sen aslında alışkanlığım,
    Tiryakiliğim hiç değilsin.
    Damarlarımda bir alev,
    Gözlerimde
    Bir damla yaş bile olmadın.
    Bakma,
    Adını öylesine sayıkladığıma.
    Aldırma kara gecelerde
    Seni çılgınca aradığıma.
    Kaldırımlarda dolaşıp,
    Boynu bükük pencerene baktığıma.
    Aldırma sen,
    Ayaz akşamlarda
    Sokak lâmbasıyla dertleştiğime.

    Sen aslında
    Beş para bile etmezsin.
    Ne birlikteliğimiz oldu,
    Ne de bir geceyi paylaştık
    Yaz akşamlarında sınırsızca.
    Ne dudaklarında kayboldum,
    Ne de sardı saçların bedenimi.
    Ne cenneti yaşadım kollarında,
    Ne de cehennemi yokluğunda.
    Ne bir bütün olduk
    Engellere rağmen,
    Ne de birlikteliğimizi yaşadık
    Gençlik bize gülerken.

    Sen aslında,
    Beş para bile etmezsin.
    Sormadım seni hiçbir gün.
    Soramadım hiç kimseden…
    Kokunu hiç özlemedim,
    Ne de aradım sıcaklığını.
    Beklemedim bir gün olsun,
    Kapımı ansızın çalarsın diye.
    Beklemedim bir gün olsun,
    Yıldızlar üşümeden
    Bir gece vakti
    Bana dönersin diye.

    Sen aslında
    Beş para bile etmezsin
    Kaçamaklarımız hiç olmadı
    Ne de gizli buluşmalarımız.
    El ele dolaşamadık,
    Gözlerden ırak köşe bucak.
    Yürüyemedik saatler boyu,
    Girip kollarına,
    Yaslanıp omuzlarıma.

    Aldırma sen üç beş söze,
    Boş ver yazdıklarıma.
    Aldırma kırık kelimelerle
    Kalemimden kan damladığına.
    Darmadağın oysa yüreğim…
    Beynimse hepten paramparça.

    Sen aslında,
    Beş para bile etmezsin.
    Değmezsin hiçbir şeye.
    Değmezsin varlığına sevinmeye
    Değmezsin yokluğuna üzülmeye.
    Sen aslında,
    Beş para bile etmezsin.
    Sen aslında,
    Beş para bile etmezsin…

    Bolat ÜNSAL
    Kemer /ANTALYA”

    Saygıdeğer Dostlar,

    Bu defa, ŞİİRSEL YOLCULUK tahlili çalışmamızda rahmetli hocam Prof Dr. Mehmet KAPLAN’ ın metodunu izleyeceğiz. Yani, bir şairin tek bir şiirini ele alarak, şairin şiir evreninde dolaşmaya gayret edecek, ele aldığımız eserin anatomisini çıkaracak ve şiire bakış açısını işaret etmeye çalışacağız.

    Bolat Ünsal, hepinizin de malumudur ki, Antalya/ Kemer’ de yaşayan genç, dinamik bir şair. Üstelik sanayici… Hem de demire şekil vererek, alın teriyle geçinen, Kemer esnafının lideri konumunda bir dost. Dost diyorum, çünkü, onu yaklaşık 5-7 yıldan beri tanımaktayım…

    Antalya’ da yaşayan şairler arasında gönül ve kader birliği yaptığımız sayılı kişilerden birisi.

    Yukarıda sizlere sunduğum “Beşpara Bile Etmezsin” başlıklı şiirini sanırım okumuşsunuzdur. Okuduysanız siz de görmüş olmalısınız ki, şair, bu şiirle aslında çok sevdiği ve unutmadığı, anıların gönül defterinde büyük yer işgal eden sevdiğine yüreğini-içini dökmüştür. Zaten, Bolat’ın şiirlerinin tamamı böyledir. İçten gelen haykırışlardır. Bazen anılarla takviye edilen yaşanılan zaman, çoğu kere de çevreyle ve doğayla-özellikle de denizle-rüzgarla-bulutla bütünleşmiş yaşanılan an… Ve o anı yaşatan bir yüz-çehre… İşte bu haykırışlardır ki, şairimizin şiir iklimini süsleyip, gözler önüne seren…

    Şimdi bir düşünelim bu şiiri sizlerle birlikte… “Beş Para Bile Etmezsin” diye kime ve niçin denir? İşe yaramaz, iyi gidişi aksine, kötüye çeviren kişiye denir değil mi? Yalancıya, sahtekâra denir. Basite, ağırlığı olmayana denir.

    Para, günümüz dünyasının en çok kullandığı bir ölçüt. Kıyaslamalar ve ölçümlemeler maalesef onunla yapıldıkça, menfaat ön plana geçmekte ve toplum çıkmazlarda, bunalımlarda inim inim inlemektedir. Para hem vaz geçilmez, hem de yüzüne bakılmaz bir varlık. İnsanın icadı… Herhalde Romalılar mı ne icad etmiş. Tam bilmiyorum.

    Anayı evlattan, atayı torundan ayıran ve düşman eden bir birim… Mutluluk da taşır, acı da… İnsanın icadı ama, insanı köle eden, güç unsuru…

    Peki bu unsuru şair, sevdiğine kullanırken, öfke ve acıyı, pişmanlıkla geçen zamanı nasıl değerlendirmiş? Şu şiiri dönün bir daha okuyun hele…

    “Üç kuruş etmezsin…” “beş para etmezsin” gibi cümleleri sarfederken, aslında, karşımızdakinin-muhatabın bizim gözümüzdeki yerini anlatmaya çalışıyoruz. Ancak, burada gözden kaçmaması gereken husus, onun değersizliği kadar, bizim-bakan gözün-konuşan dilin merkezi olan kişinin “değerli oluşunu” da anlatmış olmuyor muyuz? “İki paralık adam” dediğimizde, o kişinin maddiyatı düşündüğü ve en küçük bir ödentiyle teslim alınabileceğini işaret etmiş oluyoruz. Evet “iki paralık adam”…

    Peki ne olmuştur da, şair Bolat Ünsal, sevdiğine “Aslında sen, beş para bile etmezin” demiştir?

    DEVAM EDECEK DOSTLAR…

  • Mustafa Ceylan
    Mustafa Ceylan 11.04.2005 - 00:51

    BOLAT ÜNSAL’ın ŞİİRSEL YOLCULUĞU

    -Tahlilin Devamı (2)
    Mustafa CEYLAN

    BİR ŞİİRİN RUH KÖKÜ

    ….

    Şair, “sen aslında” derken, kendisini daha önce “yanlış görmüş-bilmiş ve hissetmiş” olduğu sevgiliye gerçeği haykırmaya çalışsa da, kendisine – kendi yüreğine hitap etmektedir. Çünkü, sevgiliye kavuşamamanın, dokunamamanın verdiği yürek acısı mısralara dökülmüştür. Ve “Aldırma yalnızlığıma / Saçlarının yatağıma düşmeyişine” deyişi bundandır.

    Hasretin şairidir Bolat… Gönül ağacının çiçekleri burcu burcu hasret kokar şairimizin. Maviye çalan gözlerini, mavi denizlerin üstünden mavi göklere çevirir de, martılarla çığlık çığlığa bulutlar üstünden yolculuğa çıkar… O bir deniz insanıdır. Küçük bir deniz kasabasında yaşarken, okyanusların ve ötelerin türküsünü söyler. Dünyanın cümle sevenlerinin el ele-kol kola caddelerinde gezindiği ilçesinde, mazinin tozlu takvimlerini aralar, gönlünü yaslar “Tahtalı Dağları’ na Bey Dağları” na, bulut olur, kar olur, duman olur, sis olur, kendini kaybeder yaşayamadığı aşklarda…Çığ olur yuvarlanır döne döne- yamaçlardan aşağı… Erir dalgaların köpükleriyle kıyılarda. Sahillerin yorgun şarkılarını içer avuç avuç…

    Çocukluk yıllarında, ortaokul ve lise yıllarında, ailesi onu Antalya kent merkezine okuması için göndermiştir. Gecekondularla örülü bir mahallenin, dar avlusundaki bir oda-bir aradan oluşan gecekonduda yapayalnız okuma mücadelesi vermeye başlar. Yalnızdır, boynu büküktür, kimsesizdir. O yıllarda Kemer’le Antalya arasında ulaşım da zordur. Haftada veya 15 günde bir ata ocağına zar-zor gidebilmektedir. O küçümen gecekondunun avlusundaki dut ağacına döker yüreğini.

    Komşu gecekonduda bir güzel-ceren vardır. O güzel, kendisi ile aynı yaştadır. Yüreğini mum edip yakmıştır şairin… Diyemez, söyleyemez içindekileri.. Bahçedeki dut ağacına ve üzüm asmasına söyler derdini. Bakar her sabah-her akşam komşu pençereye, görmek ister o gül yüzü…

    Korkular sarmıştır beynini. “Ya farkına varırsa komşular, ya adım çıkarsa…” Bu duygular içindedir. Sesi çıkmaz-çıkamaz… Sarılır kaleme, mısralara ve dut ağacına döker canının çekirdeğini…

    “Aldırma sen / Beynime kazınmışlığıma” derken, evet, beynine o güzel yüz kazınmıştır. Ancak, sesini duymamış, elini bile tutmamıştır. Uzaktan uzağa, nostaljik bir tutkudur işte…”Bakma uykusuz gecelerime / yatağımın yalnızlığına” derken de, bu garipliğini ve aşk acısını yansıtmaktadır.

    Gayri, o gül yüz bir alışkanlıktır. Damarlarda alevdir aslında. Ancak, evet ancak ona dokunamamış, sesini bile duyamamıştır. Dut ağacı ve asma dalı da yanıt vermez olmuştur şaire. Çıkar kaldırımlara, çılgınlar gibi dolaşır. Geri döner gecekondusuna ve bakar boynu bükük gülyüzün pençeresine.. Ayaz akşamlarda, avlu kenarındaki sokak lâmbasıyla dertleşir…

    Böyledir dostlar, böyledir. Küçük kasaba veya köylerden okusun diye büyük kentlere gönderilen Anadolu çocukları böyledir işte. Kurbanlık koyun gibi sessiz ve mahzundur kocaman kentin azgın dişlilerinde. Ama yüreği, volkan yüküyle dopduludur. Dili lâvlar saçacaktır fakat diyemez, konuşamaz… İçinin fırtınalarına yürek yaprağını bırakıverir…

    Bunları, bir hayâl olarak anlatmıyorum. Çok duygusal olan ve hassas, ince bir ruha sahip olan Bolat kardeşimi çok iyi tanıdığım için yazıyorum.

    Ona günlerden bir gün, şu yaşadığın küçük gecekonduyu bana göster dedim de beni alıp götürdü o dut ağaçlı-asma yapraklı bahçeye. Harabe haline gelmiş küçümen gecekondusunu gördüm… Ama sormadım çocukluk aşkını, açmadım maziyi… Ve sadece tahmin ettim. Yüklendim üzerine. Bu “Falezlerdeki Çığlık” neyin nesi diye sordum, soruşturdum. Tahminimde yanılmamıştım. Falezlerin uçurumundan daha büyük hüzünleri ve aşk-sevda ıstıraplarıyla doluydu içi. Pek fazla konuşmadı benimle, ama bakışlarının dalıp dalıp Akdeniz’ e yeni şekiller vermek isteyişinden anladım…

    DEVAM EDECEK DOSTLAR

  • Mustafa Ceylan
    Mustafa Ceylan 11.04.2005 - 00:48

    BOLAT ÜNSAL’ın ŞİİRSEL YOLCULUĞU

    -Tahlilin Devamı (4) (Son Bölüm)
    Mustafa CEYLAN

    BİR ŞİİRİN RUH KÖKÜ

    Ahmet Kutsi Tecer “Nerdesin” başlıklı şiirinde;

    Geceleyin bir ses böler uykumu
    İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin?
    Arıyorum yıllar var ki ben onu
    Aşıkıyım beni çağıran bu sesin.” Demektedir. İşte bizim Bolat’ ımızın da durumu aynıdır.

    Eşya, doğa ve olaylar; yıllarca içinde gömülü duran kutlu aşkının anlatımında görevlidirler sanki. Sonsuz bir saadete ulaşmanın yolu, yılların acımasız küllerini bu sevdanın üzerinden atarak, güneşlere çıkmakla mümkündür. Şimdi o çok uzaklardadır. Gayri, gecekondusunda yaşamamaktadır. Bir acı yumağıyla sarmaş dolaştır şairin kalemi… Ahmet Kutsi Tecer’ in dediği gibi, uykularını bölen o sesin verdiği iç ürperişleriyle oluşur şiirleri.

    Gelecek değil, mazidir tasası. Mazinin sessiz tayfunlarına düşer… Bugün içinde bulunduğu ortam, varlıklar ve çevre hep o maziyi resmedip resmedip getirir gözlerinin önüne… Ahmet Haşim’ in “Aks-i Sada” şiiri, Yahya Kemal’in “Deniz” şiiri arasında bir noktada durur şairimiz… Haşim “karaltılarla ve soğuk dalgalarla yükselen sesi” anlatırken, Yahya Kemal “Rüzgarlara benzer bir uğultuyla sulardan gelen sesler” i ele alır şiirinde. Bolat Ünsal’ da Kemer sahillerinde aynı sesi duyar ve Akdeniz dalgalarıyla uzanır Antalya’ nın gecekondu mahallesine… Ses, içindeki ses, zaman zaman kulaklarını sağır edercesine yüksek çıkar, o, vurur kendini yollara veya Beydağları’nın sisli yamaçlarına…Bütün varlıklar ve olaylar, ruhunda susmayan o sesi anlatır. Nereye baksa, neyi duysa, neyi yaşasa hep o… O gülyüz, o menekşe tenli.. Hani o beş para etmezsin diyerek kızdığı ve aslında çok değer verdiği, çok kıymetli bulduğu sevdiğine koşar… Kilometreleri bir çırpıda geçiverir…

    Antalya, bir dünya kentidir. Düşer kaldırımlara şair… Üstadım Necip Fazıl’ ın “Kaldırımlar” şiirini hem yazar, hem yaşar o anda… Antalya’ da yaşayan bizim gibi dostlara o gelişlerinde bazen:

    “Ne ışıkta gezeyim, ne göze görüneyim
    Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları”

    Diye seslenir ve yakın dostu olan Aşık Mehmet Akbaba’ nın sazın telinden-gönül dilinden programına gider. Bizler de sonradan duyarız bunu. O Varsak yoluna yakındır, o gecekondu biliyorum. Yol, hep o maziye götürür şairi… Maziye…

    Akşama kadar, sanayide ki demir imalât atölyesinde yorulan bedenini falezlerin çığlığına ve gecekondu mahallesinin sokaklarına bırakır dinlensin diye…

    Kemer esnafının bir önderi ve lideridir Bolat. Bana göre de Kemer’in en sevilen simalarından birisidir. Esnaflar, özellikle sanayi esnafı Bolat’ ı çok severler. Çünkü o, onlar için kemerde bir esnaf sarayı inşa ettirmiştir. Kemer esnaf Kefalet Kooperatifinin de başkanıdır.

    GÜLLÜK grubumuzun kurucusu ve sözcülerinden birisi olan Bolat dostumuzu bir her hafta sonu-Cumartesi günleri Antalya’ da aramızda göremezsek üzülürüz. O, 40 km’ yi hiçe sayar ve şair dostlarla buluşmak için Antalya’ ya gelir.. Şimdilerde Kemer GÖZCÜ isimli bir gazetede ŞİİRSEL YOLCULUKLAR isimli köşesinde günlük sanat-edebiyat ve kültür yazıları yayınlamaktadır.

    Günlerden bir gün, kendi atölyesinde demirden bir gül imal edip bana getirmez mi? Al bakalım hocam, bu GÜLLÜK bağının sahibine hediyem demez mi? ŞAŞIRDIM. Gözlerim doldu… Kocaman bir gül yapmıştı… Demirden yaprak yaprak… Çok iyi bir sanatkâr olan Bolat kardeşimin “Sen aslında / Beş para bile etmezsin” deyişine bakmayın. O kadar ince ve duygulu bir yüreğe sahiptir ki, ağlayanla ağlar, üzülenle üzülüverir hemen…

    Bir gün yolunuz düşerse Akdeniz’e dostlar, gelin, bana uğrayın o gecekonduyu ve dut ağacını, asma dalını göstereyim size olur mu?

    Cümlenize selamlar, saygılar…