en son gözlerine kadar yorulduğumu bilirim,
ellerine kadar uzandığımı,
kalbine kadar sevdiğimi,
yanına kadar geldiğimi bilirim ben.
senin varlığından sonrasını sorma bana,
ey gözlerinde ceylanlar gezindiren.
insanın anlatmaktan aciz kaldığı yerler var!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta