Hep karavana attık hayatta...
İnandığımız hayaller, sefil oldu. Bir bir eriyip, yüreğimizden akı(p) gitti.!
Oysa, ne umutlar besleyip takmıştık peşine dünyanın,
koca koca sevdaları küçültüp, yüreğimize sokuşturmuştuk...Belki ağrısı da, sancısı da,
bu yükten idi...!
Birileri duyar belki sesimizi dedik duyurmaya çalıştık...Bağırdık, bağırdık, bağırdık...
Ne sese gelen oldu, ne de cevap veren. Anlatamadık, anlayacağın derdimizi
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Yine de devam etmeli yaşama dört elle sarılmaya
Tebrikler
sesimizi feryadımızı duymayanların mezarına bizde vardık yazılmayacak amma hak hukuk diyenlerde unutulmayacak mezar taşlarına yazılmasa da yüreklere yazılacak dost kutlarım
Teşekkür ederim üstadım.
Düşlerim vardı eskiden, filmi geri sarıyorum,
Köydeki mezarlıkta, eski dostları arıyorum..!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta