Hâlimiz Şiiri - Mecit Aktürk

Kırıcı ne kadar kelam var ise
Bihakkın hepsini ezberlemişiz
Değdiği gönüller tarumar ise
Seyiri bir şenlik, haz bellemişiz

Muhtardan mebusa... Hatta valimiz
Yediden yetmişe böyle hâlimiz
Edep va'zetse de ilmihâlimiz
Her haltı yemişiz, az bellemişiz

Ne hinlik bilirdik -sözde- ne riya
İnsaflı insandık, mümindik güya
Elin hatasını baş yaran kaya
Kendimizinkini toz bellemişiz

Tefekkür ağacı tutmazsa aşı
Görmez kâinatta onca nakışı
Sinden ötesine o kör bakışı
Aydına yakışan poz bellemişiz

Yazıktır demeden alın terine
Hasletin hasını gömdük derine
Komşuya verilen tavuk yerine
Gelecek o "şey"i kaz bellemişiz

Bilmeyen sanır ki tebessüm ayıp
Bakışlar tedirgin sevgiler kayıp
Her farklı fikiri bir sebep sayıp
Kavgayı Türk'e has tarz bellemişiz

Ruh akıl ararken yüce davaya
Beyinler uyuşmuş, dert bedavaya
Nefsin şiltesini hadsiz hevaya
Bir ana kucağı, diz bellemişiz