Biz... Şiiri - Halim Kök

Kelâm, ikilem bu demde, kim kimden sorsun suç kimde,
Hasta bilmez ki derdini, bilmez ise suç hekimde,
Aşk, En Güzel’ in kıvamı, bu cana dert mi deva mı,
Kusurlu görmek reva mı, kusur olmaz sevdiğimde…

<<<>>><<<>>><<<>>><<<>>><<<>>><<<>>>

İbrahimî karıncayız, biz hayatı har biliriz.
Kimliğimiz bir damla su, sevdamız nehar biliriz.
Sırrımız duadır bizim, sinemiz Tuva’ dır bizim,
Derdimiz devadır bizim, biz kışı bahar biliriz.

* * * *

Yâramızda Yâr ararız, üzülsek te üzmeyiz biz.
Hürmet eyleriz her cana, karıncayı ezmeyiz biz.
Kâlbler misalidir Kâbe, “Tatlı Söz” Hak’ ça hitabe,
Her varlık aşk-ı kitabe, aşksız kelâm yazmayız biz.

* * * *

El eli değil elimiz, ele delidir velimiz.
Z/ahirimizde ayrıldık Bir Allah’ tır evvelimiz.
Aşk’ tır Allah’ ın muradı, akıl muraddan ıradı,
Ayrılık oldu iradı, vuslattır tek emelimiz.

* * * *

Ele hoş gelmez hâlimiz, ziynetimiz çile bizim.
Bilen demez,diyen bilmez, sözümüz yok dile bizim.
Yaşayan anlar bu hâli, Leylâ ve Mecnun misali,
Seven-Sevilen visali, yolumuz hep çöle bizim.