Yandı gönül kaldı ahı, Közün bittiği yerdeyim. Yok hiçbir şeyin izahı, Sözün bittiği yerdeyim. Ömrün goncasını döktüm, Canı matem ile yaktım, Nefsi ardımda bıraktım, Hazın bittiği yerdeyim. Güneşi başıma sürdüm, Sırtıma gölgemi sardım, Yolları önüme serdim, Dizin bittiği yerdeyim. Aynamda gördüğüm deli, Sıkmıyor uzanan eli, Olmuşum çirkin güzeli... Pozun bittiği yerdeyim. Kader neden hep yek zarın? Bana mıydı bütün zorun? Hikmetin, nasibin, sırrın, Kozun bittiği yerdeyim. Zamanın bana akışı, Selamlatır her baykuşu, Çıksam da bütün yokuşu, Düzün bittiği yerdeyim. Boşun damla almadığı, Dolunun hiç dolmadığı, Çokların azalmadığı, Azın bittiği yerdeyim. Her zemheri bahar için, Peşine düştüm bir hiçin, Tutundum da perçin perçin, Yazın bittiği yerdeyim. 'Hafî ' artık git başımdan, Yeter gayrı çık düşümden, Çok dolandım çok peşinden, İzin bittiği yerdeyim. 24 Ekim 2026 Hafî
Bartu TogayKayıt Tarihi : 8.11.2026 21:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!