Topraklar köpürüyor buğdaylara emiyor parmağını yeruşalemde bir haredi bebek, ateşe tapıyor tüm sevdiklerimiz, bir civciv kırar ya yumurtayı, bir tırtıl larvasını aç mevsimli öpücüklü kelebeklerin, insan kırıyor beşiğini büyürken,ve sonrasında uykuya dalmış guguklu saatler bekleyişi,yalnız bir fötr şapka askılıkta,sol bacağında çırpınan bir baston, susamı sıcak simit, anam babam ve kafamdaki yarım asırlık bit hepsini toplasan insan oluyor, beni bana saklasan, ayı güneşide yastığımdan koklasan varsa yoksa yokluk yoksulluk kalıyor..
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta