Bitiş Çizgisinde Şiiri - Semih Eratlı

Çiğ tanelerine sordum seni, dağların ardında mısın ?
Yokluğun bulutlarda yağmur oldu, tabiatın çarkında mısın ?
Rüzgarlar seni getirsin diye, bulutlara ismini yazdım,
Esen yellerle kendi kokumu gönderdim sana, farkında mısın ?

Kokum gelir mi rüzgarla,
Gelmediyse gönderirim karla,
Ben sana gönlümde yollar bulurum,
Yeter ki sen kalbimi yakmayasın korla…

Ağaçların dalları sana giden yolları gösteriyor,
Bulutlar rüzgarla anlaşmış, sana doğru estiriyor,
Bir gelincik tarlasında gözlerinle aydınlanıyorum,
Bizi ayıran kader, bitiş çizgisinde birleştiriyor.

Kokum gelir mi rüzgarla,
Gelmediyse gönderirim karla,
Ben sana gönlümde yollar bulurum,
Yeter ki sen kalbimi yakmayasın korla…

Dur orda, uzaklaşma; yorma beni daha fazla,
Dağ başlarında bıraktın beni, dondurucu ayazla,
Gel de ısınsın şu gönlüm, güneşim ol, yak beni;
Yokluğun kıyametimdir, kalbimi kaplarım buzla…

Kokum gelir mi rüzgarla,
Gelmediyse gönderirim karla,
Ben sana gönlümde yollar bulurum,
Yeter ki sen kalbimi yakmayasın korla…