Gözyaşımda yangın damlalarıdır dökülen
Ne zaman ki bütün el tutuşmaları kalbi ırmaklara sürükleyen nehir
Ne zaman ki deli akışır bazı
Ve durulaşır bitimsiz müddete yüreğimde coşup kabaran
Her çalanda çansız bir saatin el yordamı beni bulur ne zaman ki
Zamansız...
Saz çalar perdesiz mızrapsız..
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta