12 Ağustos 2002 doğumlu Van Bahçesaray
Kimsesizliği çaresizce başında kimse olmadan yapayalnız tek başına acı içerisinde çırpınıp durduğunda anlıyor insan, ve biliyor musunuz her zorluğa alışıyor insan ve alışmak sanki bir şeyi Yok etmek gibi, fakat biliyorum alışılan her zorluk, her acı geçecek, fırtınalar dinecek, karanlıklar geçecek, kelimelerin kifayetsiz olduğu her acı geçecek, ve nihayetinde en güzeli bir gün bu Ömür bitecek...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta