Çocukken
Daha hayatla hiç tanışmamışken
En büyük derdim
Bisikletti...
Önce üç tekerlekli olanlar
Süslerdi hayallerimi
Sonra;
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




aynı şeyleri dert edinmişiz galiba...bende çocukken uzun bir zaman babamın bana bisiklet alması için yalvarmıştım...bana çocukluğumu hatırlattınız...çok güzel bir anlatım...tebrik ediyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta