kimsesizlik yurduna kesin dönüş yapan yüreklerimizin sessiz naraları bunlar...
sevdalım, yürek yaram, ezber bozanım..!
ellerim biçare sevdalarda çırpınıyor; dünü geçmiş, bugunü gelmiş, kaybolmuş yarınlarıyla..
suskunlukların yegane çare sayıldığı göğsünden bir parça uzat bana;
bırak, bırak tutuşsun gecelerim,bırak haykırışlarım lal olsun...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta