Alan Adam Şiirleri - Şair Alan Adam

Sen Dicle ol, ben de; hep asi Fırat,
El ele vererek, yan yana aksak.
Şatt'ül-Arab'da bir, birleşip sırat,
Köprülerden geçip, Hürmüz'e varsak.

Kil tablette sevdan, ben Ur'da esir,

Bir kuyuya düştüm, çıkamam sensiz,
Çürüyüp tükendim, kaldım güneşsiz.
Seni bana yasak; gören her kalpsiz,
Bu sevdaya boyun, eğecek bir gün.

Tut elimden bir kez, çek beni, kurtar,

Yıldızları gecemden, almıştır bu ayrılık,
Talan edildi ömrüm, hayallerim yok artık.
Çınlarken kulağımda, yalnızlığın çığlığı,
Miras kalmıştır korku, karanlıkta bir ıslık.

Uzaklardan bir haber, beklendi onun sesi,

Paletinde hayatın, sen renklerin tümüsün.
Gördüm, dört mevsim sensin; yedi iklim ve rüzgar,
Sen sevgi bahçesinde, krizantemle gülsün,
Sende demlenir rahmet, senle yağmurlar yağar.

Masmavi gökyüzünde, uçan mor kelebeksin,

Emsalsiz kadınsın, gül sana benzer,
Bazen mis kokarsın bazen de amber,
Ne huri ne melek ne de bir beşer,
Değildir, değildir; benzerin senin…

Sanki mor kelebek, benziyor sana,

Demekê tu wenda bû, ez jiyam esaretê,
Tu westîya dilê min, lê te dît hurrîyetê.

Av gihişt şewata dil, ji kanîyên evînê,
Bihar hat baxçê gulan, ji ezman û zemînê.

Dün gece seni ben, düşümde gördüm,
İnce bir libasla, mutlu koynumda.
Spartaküs gibi; asi ve hürdüm,
Zincirin rağmına, duran boynumda.

Düşlerim ve gerçek, birbirine zıt,

Henüz güneş görmemiş kardelen çiçeğisin,
Kirlenmemiş tertemiz, bir çocuk yüreğisin.
Sen hülyamda ütopya, hayatın gerçeğisin,
Müzmin hastaya umut, iyilik meleğisin.

Güzelliğin bir deniz, her nehir sana akar;

Çöllerde sevdama, bir vahasın sen,
Silinmiş yazgıma, bir levhasın sen.
Karşılıksız aşka, bir sayhasın sen,
Bırak aşk vadimde, ses yankılansın.

Mecrası ben olan, bir nehirsin sen,

Sevdandır kalbimde, duran dilemma,
İlan etsem olmaz, saklasam olmaz.
Çözümsüz denklemdir, ağır bir humma,
Kabullensem olmaz, reddetsem olmaz.

Alene sevsem suç; gizliden yasak;