Bir Yol Şiiri - Melahat Çetinkaya

BİR YOL

Bir yol vardır mutlaka
Kaf Dağının ardında da olsa
Uzağı yakın eden
Ve kıvrıla kıvrıla
Dağlardan denize giden
Irmaklar gibi,aşarak engelleri

Bir yolu vardır elbet
Kısık ateşte demlenen çay misali
Yürekte demlenen şiirlerin
Gönül ateşini üfleyerek yaktığı
Ve hasretin kollarına öylece bıraktığı
En çaresiz anda bile,
Bir yol vardır mutlaka,
Fesleğen sevdaların kokusunu çekip içine
Ağaca yürüyen su gibi
Sessiz ve derinden vuslata uzandığı

Yeter ki,
Razı olmayalım dağıtılan ele
Bu aşk oyununda,
Gel bir kağıt, çalalım seninle.
Hayat denen desteden
Adına umut denen.
Kim bilir bir yol buluruz belkide
Mutluluğa doğru giden .

MELAHAT ÇETİNKAYA