Ölümlü bedenime ölümsüz süsü taktım,
Geçmişim kararsa da yarına ışık yaktım
Tüm yollarım aydınlık tipi boran kayboldu,
Engelsiz yollarıma bir yıldız gibi aktım…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Halil İbrahim Bey siirlerinizi takip ediyorum..Tebrikler!
Yolun açık olsun şair. Tebrikler...
Sadık Softa
Ölümsüzlük arayışı insanın yapısı,
Ölüm imiş ölümsüzlüğün giriş kapısı...
Diline sağlık. Ölümsüzlüğün ölümle başlayacağını sezmiş bir dost!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta