Bilmiyorum hangi gecenin koynuna bıraktığımı ,
zamanın bile ayırt edemediği bir vaktin içindeyim.
Ne gün geçiyor, ne hafta…
Aylar birbirinin aynası gibi
ve ben her aynada senin yokluğunu seyrediyorum.
Zaman…
eskiden bir umut taşırdı içimde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta