Bir şey Şiiri - Orfoz Balığı Ve Derviş

Uyanmak istemiyorum
içimde hiç tukenmesin şeylerim
Küçük bardağımı kulagıma dayayıp
seni arıyorum şimdi
Nerde başladım nerede bittimlerime
Ellerinle çicekten sınırlar çizmiştim
On üzeri dün acan çicekler
üzerime düsen ışık küstükten sonra
kapalı gözlerle duvara koşuyorum
Susmak için üşenmekmiydi
şimdi yüzüstü ellerim olmadan
Adresini sadece benim bildiğim
caddemde yere kapaklanmak
bir daha ile başlayan sözlerle
Elime geçirdigim ne varsa
kendime fırlatarak
çocukça şeyler ardına sığınarak
uzandığim şeyleri
senden beklemek
yerime sen söyle bütun sırlarımı
yine sana diyerek
on üzeri âğaçlar içinde
kibritle oynadın
şimdi oturup düşün
başlamadığı için mi tükenmezdi
tükendiği için mi başlamazdı
Tüket kendini kan çanağı
Bak güneşlere :(