değişmeyen gölgeler
ve konuşmayan yalnızlıklarla
geçer birden gün,
tanık sandalyesinde
bir taş anımsar.
sonra;
sessizce iner şehir omuzlarından
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta