Bir Selam Yeter Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir ben adımladım, o kutlu eşiğini,
Kör değildir sevgim, bırakmaz sevdiğini.
*
Yeter ki bak bana, yurdum olsun gözlerin,
Çelikten kafesim, o siyah kirpiklerin.
*
Satılık ziftim var, uzak şehirden geldi,
Kıymet bilen nefes, cana armağan verdi.
*
Bulunmaz zerresi, ruhumda bencilliğin,
Koyamam adını, bendeki derinliğin.
*
Çürüktür temeli, her hileli sevdanın,
Yaranı sarmakta, bu yönü pusulanın.
*
Tart her sözcüğünü, o kapıya varmadan,
Selamla açılsın, duymuşsan yorulmadan.
*
Beklerim sabırla, dar taştan eşiğinde,
Büyütürüm aşkı, vefanın beşiğinde.
*
Çevirme yüzünü, sığınağım bakışın,
Kelepçemdir benim, kirpiğinde nakışın.
*
Ziftin hazır olsun, kel alıcı bulunsun,
Aldığın her soluk, umut ile yoğrulsun.
*
Barınmaz içimde, gölgesi kibirlerin,
Çözülmez tılsımı, bıraktığın izlerin.
*
Yıkıldı ansızın, çatısı sahteliğin,
Merhem olmak ister, özü bu sadeliğin.
*
Şaşmaz hiç rotası, kalpteki pusulanın,
Aralansın kapı, sesiyle merhabanın.
*
Kimse yaklaşmasın, durduğum eşiğine,
Ömrümü adadım, sevdanın gerçeğine.
*
Sürgün et sen beni, gözlerinin yurduna,
Razıyım kirpiğin çektiği hududuna.
*
Uzak memleketten, kel müşteri çıkacak,
Elinde zift varsa, elbet kapın çalacak.
*
Bilirim değerin, her nefes bir hediye,
Bencillik uğramaz, kurduğum bu sevgiye.
*
Tarif eyleyemem, ruhumdaki etkiyi,
Yalanlar çürütür, en görkemli sevgiyi.
*
Hazırlan sözüne, eşiğime gelmeden,
Duydun selamımı, vakit geçip gitmeden.
*
Adımım mühürler, aşkla tüm eşikleri,
Silinmez kalbimden, sevdanın gerçekleri.
*
Mahpusluk hoş gelir, bakınca gözlerine,
Razıyım bağlansam, kirpiğin tellerine.
*
Satılık zift olsun, yabancı elden gelsin,
Nasibi olanlar, elbet menzili bilsin.
*
Aldığın her soluk, ömrüne büyük değer,
Benliğim arınıp, kalbine boyun eğer.
*
Çöker tez vakitte, yalanın duvarları,
Kalanım sendedir, sararım yaraları.
*
Ezberler yönünü, ruhumun pusulası,
Duyunca selamı, dağılır gam tasası.
*
Aşarım korkusuz, eşiğin kapısından,
Dönmez asla kalbim, vefalı yapısından.
*
Gözlerin sürgünüm, oradan ayrılamam,
Kirpiğin parmaklık, zincirden sıyrılamam.
*
Kervan çıktı yola, o uzak memleketten,
Kel alıcı gelip, pay aldı kara ziftten.
*
Her nefes armağan, kıymetin bilmelisin,
Bencillik lekesin, kalbinden silmelisin.
*
İsim veremem hiç, sunduğun tesirine,
Yalanla varılmaz, sevginin zaferine.
*
Düşün sözlerini, o eşiğe varmadan,
Kapılar açılsın, selamdan usanmadan.
*
Bir tek ben durayım, gönlünün eşiğinde,
Solmaz hiç çiçekler, aşkımın ikliminde.
*
Bakışın vatanım, gözlerin sürgün yeri,
Kirpiğin dizilmiş, kalbimin demirleri.
*
Satılık ziftim var, duyulmuş beldelerden,
Kel talipli gelmiş, aşarak tepelerden.
*
Nefesin nimettir, şükrünü unutmasın,
Bencillik tohumu, sineni kurutmasın.
*
Çürüktür binası, riyakar sevgilerin,
Yaranı onarır, şefkati ezgilerin.
*
Pusulam şaşırmaz, kapına yürüdükçe,
Eşik aralanır, selamım göründükçe.
*
Son defa geçeyim, o yüksek eşiğinden,
Kalıcıdır sevgim, eksilmez benliğimden.
*
Gözlerin yurdumdur, sürgüne razıyım ben,
Kirpiğin parmaklık, tutsağın olayım ben.
*
Ziftin hazır dursun, uzak diyardan gelip,
Kel müşteri arar, elbet değerin bilip.
*
Aldığın her soluk, ömrüne kutlu paydır,
Bencillik barınmaz, yüreğim dolunaydır.
*
Yalanla kurulan, temeller çöküp gider,
Bendeki kalanım, yaramı iyi eder.
*
Pusulam yön bulup, eşiğe varmadan da,
Bir selam yetermiş, duymuşsan sormadan da.