Bir Parça Tebeşir Şiiri - Mustafa Alp

bir öğretmen gördüm agop,
cebi ay sonunu görmüyor,
gözü memleketin yarınında.

elinde bir parça tebeşir,
karşısında kırk çocuk.

dünyayı düzeltecekmiş.

güldüm.

çünkü dünyayı bozanların
elinde mühür vardı,
düzeltecek olanın elinde
bir parça tebeşir.

biri kürsüye çıkmış,
eğitim şart diyor.

önünde mikrofon,
ardında makam arabası.

öğretmen durakta
otobüs bekliyor.

ne tuhaf memleket.

geleceği yetiştirene
bugünü çok görüyor.

öğretmen tahtaya yazıyor.

iki kere iki dört.
çocuk büyüyor,

hayata karışıyor,

bakıyor ki
iki kere iki bazen üç ediyor,
bazen beş.

hesap yanlış değil agop,

teraziyi tutanın
eli eğri.

öğretmen ertesi sabah
yine tahtaya dönüp
dört yazıyor.

işte bütün kavga burada.

çünkü cehaletin korktuğu
kitap değildir.

kitap rafta durur,
kimseye zararı dokunmaz.

cehaletin korktuğu,
bir çocuğa
neden? dedirten öğretmendir.

bugün önüne çiçek koyarsınız,
yarın geçim derdini.

bir gün
baş tacımızsınız dersiniz,
üç yüz altmış dört gün
başının çaresine bak dersiniz.

sonra da
dünya öğretmenler günü'nü
kutlarsınız.

kutlayın agop.

çiçek ucuz,
alkış bedava.

asıl mesele
bir öğretmenin önüne
çiçek koymak değil,

önünden
engelleri kaldırmaktır.

ve unutmayın.

bir memleketin
öğretmenine verdiği kıymeti
nutuklarından değil,

öğretmeni sustuğunda
cehaletin ne kadar sevindiğinden
anlarsınız.

✍️