Bütün duygularımı vermek için sana,
Çıkardım seni bir nehir kıyısına.
Bir çiçek ilişti gözüme,
Tıpkı sendin, tıpkı ruhundu.
Almak istedim onu yanıma,
Böylece bir ömür benimle kalırdı.
Bencilliğim gözümü boyadı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta