Bir Ömür Sen Şiiri - Güven Tekin

​Çıkmaz sokaklarda adını sayıklarken,
Su gibi ruhumun içine akarken,
Kalbimin sahibi, Sultanı sen oldun;
Senden önce solan ömrüme can buldun.

​Gönlümün kapısı kapalıydı aşka,
Seninle uyandım bir dünyaya başka.
Senden evvel geçen günleri yaşamadım,
Adından gayrı bir tek söz taşımadım.

​Seni unutmamı bekleme yar benden,
Bu can ayrılır mı bendeki bu tenden?
Yüreğin en derin yerinde saklısın,
Sen benim dünyada en güzel aklımsın.

​Seni sen olduğun için sevdi bu öz,
Ne bir yalan sözdür, ne geçici heves.
Hataların bile başımın tacıdır,
Sensiz geçen günler ölümden acıdır.

​Sevapların ile günahınla sevdim,
Ben bu ömrü senin yollarına serdim.
Kusurlar yok olur sevginin katında,
Cenneti bulmuşum aşkın kanatında.

​Bütün yollar döner, yine sana çıkar,
Senden gayrı her yer bu ruhumu sıkar.
Sen varsan önümde engeller düz olur,
Sen yoksan baharım, kış olur güz olur.

​Bu kalp sadece senin için atıyor,
Gözlerim her gece senle uyanıyor.
Nabzımın sesinde hece hece adın,
Sen benim ömrümün en tatlı tadısın.

​Aşkının nehrinde kayboldu bu nefer,
Gönül kapımdan içeri ettin sefer.
Gözlerinin nuru rehberimdir inan,
Sensiz geçen vakit, ziyan oğlu ziyan.

​Çıkmaz sokakların sonu sana vardı,
Gelişinle kalbimi huzur sardı.
Ne dert kaldı bende, ne keder ne tasa,
Aşkın sığar mı hiç kanuna yasaya?

​Mühürledim seni canımın içine,
Bakmadım dünyanın rengine, göçüne.
Bu yürek senindir, son nefese kadar,
Senden başka dünya bana dar gelir, dar.