Hergün kendine özgü bir saati olmalı insanın,
Bir bankta oturup kendini dinlediği.
Mesala mevsimlerin en hoyratını yaşamalı,
Üşümeli,
Kendi iklimini, kendine ait kışını yaşamalı.
Güneş ısıtmamalı bedenini.
Yağmurlar, göğün damarından kopmuşçasına üzerine yağmalı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta