Ana içeriğe atla

Bir Münzevî Üstâd Şiirleri - Şair Bir Münzevî Üstâd

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
0

TAKİPÇİ

Bir Münzevî Üstâd

İlacımı Özün Say (Sen Yoksun) Şimdi yoksun; dağ başı daha bir dosttur bana, Nereye git gidersen, uzağım şimdi sana. Bazen bir martının beyaz kanatlarından, Bazen bir dolunayın çehresinden bak bana… O eski rüzgârlar şimdi kara fırtına, Hüzün bende yuva, kuşkular uzak sana. Ey benim aynalara gülümseyen çokluğum, Gözlerimde kaldı kederim, Ateşten acılar taşıyan çocukluğum… Gözlerinin ışığı çekildi mahzenimden, Ey benim can sarayım, Ey benim eşsiz kuğum… Asıl matemi düşürdün izlerime, Derman kalmadı dizlerime, Takat kalmadı sözlerime, Heves kalmadı hayallerime… Müpteladır gemiler benim denizlerime, Gülümseseydin kalmazdı kederim, burukluğum. Bakışlarına âşina varlığım ve yokluğum… Binlerce çiçek kurudu kollarımda, yorgunluk, Günbatımı ruhuma ayarlandı yeniden. Bir çerağdır, yanıyor gittiğin her bahçede, Şimdi parmaklarının ucunda sonbaharım. Viran bir ülke bıraktın hayatımda, enkazdan… Denizlerde sen vardın, ırmaklarda ben, Dalgalarda sen vardın, köpüklerinde ben. Ne dalga kaldı geriye ne martı, Sahil yandı, deniz yandı, sen yoktun… Anlamadım: Bu gökler benim göklerim değildi. Bilemedim: Bu toprak canımda zehir gibi… Uyudum, O bembeyaz ellerinde öldüm. Sen gelmedin; Birbirinden ayrıldı renk ve acı. Sen gelmedin; Yine vurdu yüzüme aşkın ateşten alevi… Akıl, sanki içimde bana düşman bir gemi, Kahrın karanlığına gömdü yorgun gölgemi. O gün altın harflerle yazıldı Elest’te adı: Ley’Lâ… O gün ruhuma meftûn âvâreler ağladı, Bugün üstâda kaldı tüm ağlamaların… Kapıldım bir denizin yine sarhoşluğuna, Nasıl da uçtu gitti ömrüm renklerin boşluğuna. Karayel bir yanından esip durdu yalıya… Sen yoktun; Yağmurlar yağdı içime, mevsim karakış, Bana kalan kuru bir hazan… Sen gelmedin; Yıllar yılı beklediğim yâr, gelmedin… Şimdi yoksun, yıldızlar bana küs derinden, Bozkırlarda, çöllerde kurudu ellerin. Şimdi yoksun, gecenin kanı akar gözlerimden, Işıldayan çehren karardı, Ley’Lâ… Öteyi görmeyenler bilemez, Sen benim kendi ruhumdun, Kendi tenimden dirildin… Şimdi yoksun, özümü varlığında saklamıştım, Dayanılmaz yüreğim hüzünlü bir bahçedir. Şimdi yoksun, içimde ebedî konakladın, Öldüren bakışların derindir, incedir… Sensizlik geçmişime ağladı; şimdi yoksun, Burçlarımda lâmbalar söndü; şimdi yoksun… Şair: Nurullah Genç Şiir: İlacımı Özün Say Şiir Tertibi: 🖋️ biR’ münZ’evî üstâd 20/11/2026 – 16:47

Devamını Oku
Bir Münzevî Üstâd

İbrahim’e… Ben bir annenin gerdanındaki mavi boncuğuyum, Sen bir annenin ağıt yakan sesi, Ben Ley’Lâ’yım, ben Revşan, ben Şilan, Ben Mem'in Zin'i, Siyabend'in Xece'si değilim, Ben Mecnun Ley’Lâ’sı değil Sadece İbrahim’in Ley’Lâ’sıyım… Ben İbrahim’in Ley’Lâ’sı; Konyalı yörük çocuğunun ateşinin aşı, Diyarbekir, Mardin Berivan'larının suyu ekmeği, Dağlarımda Reyhan, Sümbülüm belki… Senin yüreğinde portakal çiçeğiyim, Senin obanda laleyim gelinciğim… Senin yörük çadırında ateşim, geceyim, Senin gönül dağında Senin kekik koku koyaklarında kokum, Senin sinen Konya ovası kadar geniş, Ahh bu başım o sineye hasret, Benim sevdam; Bu diyar kadar çetin ve çıkmazdı, ayakların kanlar içinde kaldı… Sen Konya'dan Şems, ben uzaklarda Şeybaniyim, Sen Konya'nın bağrında, Buzdağına hasret, Elinde kalem Yüreğinde Ley’Lâ olan yörük çocuğu, ben buzdağında dar ve çıkmaz sokaklarında gözleri İbrahim’ini beklemekten yorulan Ley’Lâ… …🖋️biR’ münZ’evî üstâd

Devamını Oku
Bir Münzevî Üstâd

Ley’Lâ’ya Kırk Sesleniş… (Seninle Başladı, Bitsin Seninle) Ley’Lâ, gün be gün ben seni düşünürüm, Ley’Lâ, sen benim her şeyimsin ey sevgili, Ley’Lâ, rüzgârlara ezberlettim türkülerimi, Ley’Lâ, ben hep uzaklara türkü yazarım, Ley’Lâ, sılamsın, sevdamsın, sabır taşımsın… Ley’Lâ, kalemim adından başka ad yazmaz, Ley’Lâ, bu kütükte başka bir ad okunmaz, Ley’Lâ, narına nuruna kurban olduğum, Ley’Lâ, seven sevdiğinden asla yakınmaz… Ley’Lâ, ben sevda bölüğünde kıdemli bir askerim, Ley’Lâ, terhis olsam gidecek bir yerim yok, Ley’Lâ, yüreğimden başka silah taşımam, Ley’Lâ, bütün adresleri iptal ettim, Ley’Lâ, benim senden özge gerçek yârim yok… Ley’Lâ, sen benim her şeyimsin ey sevgili, Ley’Lâ, ben rol gereği âşık değilim, Ley’Lâ, deme bu garibin benimle işi ne, Ley’Lâ, aşkım beni teşhir eder, sesim içime saklanır, Ley’Lâ, aklanırsa adım, seninle aklanır… Ley’Lâ, istersen durmadan adres değiştir, Ley’Lâ, gözlerimi bağlasalar da bulurum seni, Ley’Lâ, ben türkülerde tanıdım Fizan’ı, Yemen’i, Ley’Lâ, anlasam ki sesim sesine değmiştir, Ley’Lâ, bütün gemileri yakar gelirim… Ley’Lâ, bu bir taahhüttür; sına beni, Ley’Lâ, en deli rüzgârların önüne sür, bulut-bulut, Ley’Lâ, bir yerde yanlış yaparsam adımı unut, Ley’Lâ, son kurşunu kendime sıkar gelirim… Ley’Lâ, bir et kemik torbası değilim ben, Ley’Lâ, bir hasar raporu değil yazdığım, Ley’Lâ, bir aşk mektubudur ey sevgili, Ley’Lâ, kızıl-kıyametten önce, Ley’Lâ, görmek için bakmaya gerek yok, Ley’Lâ, her dilde güzeldir senin adın… Ley’Lâ, meydanlar sarsılır sen ortaya çıkınca, Ley’Lâ, yeter ki görecek göz, göz olsun, Ley’Lâ, velhasıl uzun sözlere hiç gerek yok, Ley’Lâ, dil hicabından lal olmalı seni anarken, Ley’Lâ, ey benim tabibim, tacidarım, Ley’Lâ, gündönümüdür ben seni bekliyorum… Şair: Bahaettin Karakoç Şiir: Seninle Başladı, Bitsin Seninle Şiir Tertibi: 🖋️ biR’ münZ’evî üstâd 14/11/2026 - 19:47

Devamını Oku