Oysa senin bir mesajını bekliyordum.
Bana söylemeye çalıştığın itirafları ve bana dokunaklı sözlerini okumak istiyorum.
Evet… Sen!
Tozlu sayfalarda örülmüş gizemli kız değilsin!
Bende dokunaklı kalem değilim.
Senle öğrenmeye başlıyorum aşkın A ’sını…
Senle öğreniyorum ilk Ş harfini…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta