Bir menzilde zayıf yalnızlık,
Piyonu kayıp gecede,
Uzaklaşıyor duygusu azalan zamandan,
Manevi yoksulluk içinde dilsiz kader,
Karanlıktan nefret eden ışığı,
Çıkaramıyor tabulaşmış zamandan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Zamanda yakacak ateş, teolojik bir cümle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta