.
⋱ ⋮ ⋰¨ ^v^ ^v^
⋯ ◯ ⋯¨. ︵ .
¨︵¸︵(░░)︵ ^v^
(´░░░░░░░’)░░░’ )
Şehrin derdinden şöyle bir kaçsam,
Bir martı olup göklere uçsam.
İnsan onlara bakınca içi huzurla doluyor...
Kendimi rüzgarın seline bıraksam.
Birbirine değmeden nasıl da uçuyorlar,
Sanki gökyüzüne desen çiziyorlar.
Ne hırs tanıyorlar ne de bir kin güdüyorlar .,
Bütün denizlerde aynı dilden konuşuyorlar.
Ne pasaport derdi var ne sınır çizgisi,
Gökyüzü denizler onların tek belgesi.
Martı olsam silinir içimden dünya kaygısı...
Kötü insanlarla olmak, ruhun sancısı.
Orhan Gülaçar
Kayıt Tarihi : 15.3.2016 21:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!