Yaradan dan sonra değil belki, ama bir insanın en çok secde ettiği şeydir bazen bir kadının gülüşü… Bir bakışıyla şehirlerin ışığı değişir, bir sözüyle içindeki bütün savaşlar diner insanın. Öyle bir sever ki kadın, yaralarını bile utandırır adamın. Sessizce dokunur ruhuna, bir anne şefkati gibi, bir sevgili yangını gibi, bir dua gibi… Uğruna geceler sabah edilir, yollar yürünür, gurur susturulur. Bir “gel” demesiyle dünya yeniden kurulur sanki. Ve insan anlar; bazı kadınlar çiçek değildir yalnız… bir ömrün baharıdır. Yaradandan sonra canından can veren, karanlığına ışık olan, elleriyle kalbine yuva kuran kadın… Bir melektir bazen, insanın bu dünyadaki en güzel imtihanı. Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 21:21:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!