Ayak çıplak, balkona çıkmış bir güzel
Seviyormuş, sevildiğini bilmeden
Giderken televizyon izliyor dünya umrunda değil
Kan ağlayıp gideni hissetmiyor
Güller açılmış, kendini aşmış bir güzel
Düşünüyor, düşündürdüğünü bilmeden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta