Tan yeri ağırıyordu
Bir resul'ün, bir sevgilinin kokusu yayılıyordu mekkeye
Tüm alemleri gül kokusu ile kendine bağlayan bülbül susuyor,
Yeryüzü onun yerine dile geliyordu.
Göller kuruyor, ateşler sönüyor, putlar yıkılıyor
Mekke ise düğün gecesine, tüm alemlerin sevgilisine kavuşuyordu.
Eyyy alemlerin efendisi
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta